Door: Ron en Mary van Beers
Marokko heeft ons vele prachtige ervaringen gebracht die ons nog lang bij zullen blijven en in ons hart verankerd zitten.

“Deux thè de menthe, s’il vous plait”

Met deze bestelling namen we in de ochtendzon plaats op het terras van Café de France, aan de rand van het beroemde Djemaa el Fna plein in Marrakesh.  We keken naar de langzaam ontwakende stad, wachtend op Gemma, de Nederlandse eigenaresse van Souk cuisine waarmee we de culinaire ontdekkingsreis door de Marokkaanse keuken die dag gingen ondernemen.

Onder de schuilnamen Ali Baba en Malika (door onze gids aan ons gegeven)  hebben we na  3 dagen Marrakesh (hectisch, maar prachtig) een fascinerende reis door het echte Marokko gemaakt. Onze zeer kundige chauffeur en gids  spraken beiden goed Engels, hoewel Frans hier toch wel  de voorkeurstaal is.

Als je Marokko  als reisbestemming noemt zijn de reacties divers. Voor de meesten heeft het een licht mystieke klank, men denkt aan woestijn, Berbers. Van de magie van Marrakesh heeft men ook soms gehoord of zelf ervaren. Maar verder is er geen scherp beeld van wat dit land te bieden heeft.  Soms ook zijn mensen sceptisch , wantrouwend zelfs. Wij zijn blij dat wij dit land, zijn mensen en zijn cultuur  nu van dichtbij hebben kunnen ervaren.

Het is voor ons een fascinerende, maar ook wel vermoeiende reis geweest (want nog erg warm half september)  langs de oude en moderne culturen van Marokko, langs verbluffende natuur, memorabele momenten en boeiende gesprekken. We hebben genoten van de Marokkaanse keuken, met de vele kruiden en groenten, maar ook van de wijnen uit dit land die een verrassende diversiteit en kwaliteit hebben.

Marokko heeft een grote variatie in landschappen, door de actieve erosie rijd je door een praktijkles geologie. We kijken onze ogen uit, naar de romantisch gelegen dorpjes op de ruwe hellingen, de groene oases met de vele palm- en olijfbomen,  de door de vele riviertjes uitgesleten kloven. En dan om de hoek plots weer een vergezicht met golvende rijen van mistige heuvels achter elkaar, of een oranje ondergaande zon die de hele hemel siert met alle kleuren van de regenboog.

We maakten in Imlil een fascinerende wandeling door het natuurreservaat rond de hoogste berg van Marokko, de Toubkal.  Je kunt hier ook dagenlange hikes maken naar de top, of door de Hoge Atlas, maar wij kozen voor een lichte hike om vooral veel te zien van hoe de mensen hier leven en werken.

We zagen hier bijvoorbeeld de traditionele manier van walnoten oogsten: mannen klimmen met een lange stok in de boom, en slaan dan hard op de takken, zodat de walnoten naar beneden vallen. De kinderen verzamelen dan op de grond de vruchten. De landbouw wordt veelal nog op de authentieke manier uitgevoerd: alles wordt met de hand geoogst: appels, sinaasappels, druiven, walnoten, kweeperen, graan, rozen, en ga zo maar door.

Wat ons overal opviel is dat de Marokkanen erg vriendelijk zijn tegen ‘vreemden’. We hebben in onze vele gesprekken gemerkt dat ze erg veel houden van verhalen vertellen (en om ze te horen). Ze hebben een leuk gevoel voor humor, proberen je soms beet te nemen.  Het helpt hierbij wel als je de Franse taal machtig bent...

Diverse toeristen die we daar spraken, gaven aan dat ze het ongelofelijk vonden dat er op minder dan  4 uur vliegen van Nederland/Groot Brittannië  zo’n exotische, boeiende en ook veilige bestemming is, die nog niet door het massatoerisme ontdekt is.

Nog wat hoogtepunten:

  • Diner op het dakterras van Riad Camilia met op de achtergrond de gebedsoproepen uit de vele moskeeën.
  • De prachtige setting en relaxte host van Domaine Malika. Mystieke  sunrises hier midden in de bergen…
  • Een memorabele tocht  op de dromedaris door de zandduinen van de Erg Chebbi woestijn bij zonsondergang . Overnachting in de verrassend  comfortabele berber tenten, muziek rond het kampvuur in de woestijn.
  • Romantische candle-light dinners in ‘Les Jardins de Skoura’.
  • Wandelen in de rozen vallei waar de vrouwen de grote vloerkleden wassen in de rivier.
  • Spannende maar prachtige rit over de Tichka pas (hoogste passage over de Hoge Atlas)
  • Bezoek aan het imposante werelderfgoed Ait Ben Haddu (waar o.a. de film Gladiator deels opgenomen is)
  • De vele manieren voor het vervoeren van levende schapen in voorbereiding op het offerfeest ( auto ,bus, brommer, paard, kruiwagen etc..).  
  • Tientallen ooievaars, reigers  en andere trekvogels spotten en heerlijke  super verse oesters en kreeft eten bij La Sultana aan de lagune van Oualidia.

Marokko heeft ons vele prachtige  ervaringen gebracht die ons nog lang bij zullen blijven en in ons hart verankerd zitten.

Talisman, bedankt voor het bijeen brengen van al deze mooie plekjes.

Ron en Mary van Beers