Geplaatst op
Gelezen: 106

N a een fijne vlucht via Parijs kom ik precies volgens schema aan in Hanoi, Vietnam. Ik passeerde snel en zonder enige moeite de douane en mijn gids Dung stond al met een brede grijns op me te wachten. Eerst nog even een kom Pho, Vietnamese soep, voor we in de auto stappen richting Topas Ecolodge.

Het is genieten om weer in Vietnam te zijn

Mijn eerste stop: Topas Ecolodge

We rijden door de Red River Delta naar Topas Ecolodge. Een prachtige route met uitzicht op de rivier en het heuvellandschap. Na vijf uur komen we aan bij Topas Ecolodge, een verademing want na een reis van bijna 26 uur kijk ik erg uit naar een douche! In de lodge werken voornamelijk mensen uit de omliggende dorpjes. De service is aandoenlijk maar niet te vergelijken met een vijfsterrenhotel uit de stad natuurlijk. Je komt hier echter voor de omgeving, en wauw; die is geweldig. Na een douche en de lunch maak ik samen met mijn gids een wandeling van zo’n drie uur langs rijstterrassen, kleine huizen van de Red Zao bevolking en door mistig berglandschap. Het is genieten om weer in Vietnam te zijn!

Nieuwe dag met beter weer

Het weer vandaag is een stuk beter dan gisteren waardoor ik nog meer geniet van de omgeving hier. Weet je dat er per jaar zo’n 2 miljoen bezoekers naar Sa Pa komen? Niet te bevatten, maar eigenlijk wel logisch gezien de schoonheid van het landschap. Het was daarom mijn taak om in dit berglandschap een accommodatie te vinden die je op een exclusieve manier, dus zonder de hordes Vietnamezen, laat genieten van dit prachtige stukje van de wereld. Gevonden! Zelfs vanuit het zwembad van de Topas Ecolodge is het genieten!

Ik rij vanuit de lodge naar een klein dorpje waar mijn trekking begon. Onderweg wilde ik wel tien keer uitstappen om foto’s te maken van het landschap maar mijn gids verzekerde me dat de vallei die we gingen bezoeken nog tien keer mooier is. Hij kreeg gelijk! We hebben een trekking van zo’n 12 kilometer gemaakt door een prachtige vallei omringd door rijstterrassen. Fantastisch om de Red Zao bevolking te ontmoeten en te zien hoe zij hun cultuur en tradities weten te bewaren. Wat deze tocht extra bijzonder maakte was het kunnen aanschouwen van het oogsten van de rijst. Dit gebeurt op slechts een paar momenten en het is ontzettend mooi om te zien. Het allerbeste? Ik ben tijdens deze tocht geen enkele andere toerist tegen gekomen! 

Vanuit Hanoi door naar Mai Chau

We rijden terug naar Hanoi en ik ben weer even in de bedrijvigheid van de stad. Ongelooflijk hoe deze stad groeit; waar vijftien jaar geleden nog rijstvelden stonden staan nu wolkenkrabbers en ze zijn zelfs van plan een skytrain te maken! Wat niet is veranderd zijn de straatstalletjes en marktkraampjes. Het lijkt wel alsof iedere Vietnamees een eigen handeltje heeft.

We rijden in zo’n 4,5 uur naar Mai Chau, gelegen in een prachtige vallei vol rijstvelden. Zoals het een echte Nederlander betaamt spring ik op de fiets, de perfecte manier om je hier te verplaatsen! De Mai Chau Ecolodge is perfect gebouwd in harmonie met de natuur. De 43 bungalows hebben een mooi uitzicht over de vallei. Helaas zijn er hier inmiddels wel veel homestays en lodges wat toch die unieke beleving wel beïnvloedt. En dus reis ik door naar Pu Luong, en ik ben zo blij dat ik mijn programma heb omgegooid om het hier beter te bekijken! Het is ongetwijfeld een van de mooiste natuurgebieden in Vietnam, misschien zelfs wel in heel Azië! 

Pu Luong

Het is onmogelijk om in woorden te beschrijven hoe mooi het hier is. Samen met een gids heb ik een lange wandeling gemaakt langs helder groene rijstterrassen. Er liggen enorme rotspartijen tussen de rijstterrassen waardoor het uitzicht nog specialer is. Het berglandschap dient als decor en zorgt voor een mystieke sfeer. We lopen naar beneden door een klein dorpje en de bevolking is hier nog zo puur! Dit dorpje ligt toaal geïsoleerd en is niet per auto te bereiken. Ik heb kleding meegenomen uit Nederland en dit is het perfecte dorpje om het te doneren. Al snel komen er steeds meer mensen met een glimlach van oor tot oor en ik ben aangedaan door de enorme dankbaarheid van de mensen hier. We vervolgen onze tocht door de jungle, weer een totaal nieuwe ervaring! Het laatste stuk heb ik wat snelheid moeten maken om op tijd aan te komen op de volgende locatie maar uiteindelijk heb ik een tocht gemaakt van 13 kilometer – heerlijk!

Unesco Werelderfgoed

Daar ga ik weer, op naar een nieuwe bestemming! Ik reis door naar de Tam Coc regio, een gebied dat is erkend door Unesco. Eigenlijk wel jammer want het betekent dat het hier barst van de accommodaties…. Maar gelukkig kom ik terecht in het Tam Coc Garden Resort en kijk ik vanuit mijn kamer uit over het prachtige landschap zonder gestoord te worden door andere reizigers.

Ik maak een tocht over de rivier door de rijstvelden en het Karst gebergte. Ze noemen dit gebied ook wel ‘Halong Bay on Land’ en dat snap ik wel. Grillige rotsen rijzen op uit de grond en zorgen voor een bijzondere sfeer! 

Halong Bay

Mijn volgende stop is Halong Bay en daarbij heb ik mezelf gelijk het doel gesteld om ook hier iets te vinden dat u meeneemt van de gebaande paden. Halong Bay is namelijk zo ontzettend druk geworden, zo commercieel, dat het steeds lastiger wordt om van de schoonheid van de baai te kunnen genieten. Ik maak dus eerst een tocht door Lan Ha Bay, aan boord van de Ginger. Met 12 suites een kleinschalige cruise. We lunchen aan boord terwijl het fantastische Karst landschap aan ons voorbij trekt. We gaan daarna van boord om Cat Ba te ontdekken. Leuk, maar als je al meerdere  plekken in Vietnam hebt bezocht zou ik lekker aan boord blijven en genieten van de faciliteiten.

De volgende ochtend verkennen we de baai per kajak en kunnen we een foto maken van onze boot. Die voor de gelegenheid de zeilen even gehesen heeft. Ik neem een duik in het heerlijk koele water, waar geen enkele andere boot te verkennen is, en daarna is het tijd om onze spullen te pakken.

En dan door naar Halong Bay. Poe, dat was even slikken toen ik al die boten zag! Ik herkende echt niets terug van mijn tocht aan boord van de Emeraude zo’n 13 jaar geleden. Voor we aan boord gaan van onze boot, de Violet, inspecteer ik een nieuwe cruise; Paradise Peak. De eigenaar, Edgar, pakt het allemaal heel professioneel aan. Hij heeft een internationale crew aan boord wat alles net wat beter maakt en dit voel je direct wanneer je aan boord stapt. Ook gaat hij tegen de rest in en is een cruise aan boord van de Paradise Peak inclusief alle maaltijden en dranken. Je wordt hier compleet in de watten gelegd.

Helaas varen we niet met de Paradise Peak mee maar aan boord van de Violet. Ik krijg direct een warm welkom en het voelt een beetje als thuiskomen (als ik ooit op een boot zou wonen). Bij het uitvaren kan ik alleen maar denken ‘wat ontzettend toeristisch!’ zeker als ik het vergelijk met gisteren. Lan Ha Bay en Halong Bay zijn vrijwel identiek maar omdat Halong Bay op de Unesco Werelderfgoedlijst staat is het een stuk populairder. Gelukkig valt het aantal boten om ons heen, als we eenmaal op weg zijn, alles mee. Dit komt omdat we een route varen die verder de baai in gaat waardoor het duurder is en er dus minder reizigers te vinden zijn.

De zonsopkomst vanuit mijn suite is geweldig, maar vanaf het bovendek is deze nog mooier! De lokale vissersboten keerden terug en de baai kleurde langzaam oranje. Ik heb – zoals het hoort hier – meegedaan aan een Tai Chi les om de dag goed te beginnen. Helemaal zen!

Samen met drie andere gasten ben ik vervolgens van boord gegaan bij Titov eiland, waar we naar een uitzichtpunt konden lopen. Ok, dit had niet gehoeven. Met wel honderden andere toeristen stonden we in de rij om naar boven te lopen… Het uitzicht vervolgens wel heel mooi, maar niet als je dit met zoveel anderen moet delen…niet zoals we dat bij Talisman graag willen. Daarom is een scenic flight met een watervliegtuig een veel beter alternatief.

Halong Bay

Halong Bay tijdens zonsopkomst

Terug naar de stad

We rijden via een nieuwe snelweg naar Hanoi en is het tijd voor wat Typisch Talisman belevingen. Daarover in mijn volgende travelogue meer!