Arriveren met een watervliegtuig, een privé picknick op een gletsjer en twee beren die je vanuit de houten ‘hide out’ een vis ziet vangen. De afgelegen lodge is al een jaar van te voren volgeboekt. Exclusiviteit pur sang

‘Op veel van onze reisbestemmingen zit de luxe niet in gouden richels en marmeren vloeren. Met stoere wandelschoenen bij de lodge op een houten vlonder stappen waar je minuten later een groep dolfijnen heen en weer ziet zwemmen. Dat is pure luxe en typisch Talisman’ vertelt Femke enthousiast. ‘Het zijn geliefde plekjes voor mensen die zoeken naar exclusieve ervaringen en graag het avontuur tegemoet gaan.’

Als Travel Designer en support zet Femke zich onder andere in om deze kleinschalige hoteljuweeltjes voor de Talisman reizigers te reserveren. ‘En met succes gelukkig’ lacht ze. ‘Uiteraard met de nodige planning, een maand van te voren zoiets vastleggen, dat gaat helaas niet.’

'De kans op het zien van beren en het spotten van walvissen kan natuurlijk nooit worden gegarandeerd' licht Femke toe. 'Zo weet je dat je in de Amazone bijvoorbeeld, uit kan kijken naar de jaguar die daar leeft, maar het is echt zeldzaam dat je hem ziet. Het was dan ook echt een ongelofelijke verrassing dat we in Peru, onderweg naar de Refugo Amazones, dit wonderschone dier zagen! Heerlijk lui lag hij op de oever. Jaguars zijn hele goede zwemmers en je hebt de meeste kans om ze vanuit een boot langs de rivier te spotten. In en om deze lodge vindt veel wetenschappelijk onderzoek over de dieren plaats en de 'sightings' worden nauw geregistreerd' vertelt Femke. 'Wij waren de gelukkigen die dat jaar in de boeken kwamen.'

Het zien van wild is voor Femke echt een kinderdroom die uitkomt. Ook op haar reizen door Oost-Afrika heeft ze veel gezien en meegemaakt. Het verhaal van de groep hyena's die voor haar neus een flinke prooi aan het verslinden waren kreeg nog een raar staartje. Femke: 'We konden niet goed zien wat voor dier het was dat door deze groep aan stukken werd gereten maar zagen wel dat het een flink formaat had. Het kwartje viel, bij ons en de rangers, toen we een Masai tegenkwamen die vroeg of we zijn vee soms hadden gezien. Hij miste een koe uit zijn kudde' vertelt ze bewogen. 'Mens en dier leven op die plekken nabij een fragiele wildernisgrens en dat gaat logischerwijs niet altijd goed.

'Er zijn ook succesverhalen te delen' vervolgt Femke. 'In de Himalaya ontmoette ik een man die een luipaard trainde om weer in het wild te leven. Bij hoge uitzondering mocht ik mee tijdens een training en kon ik met eigen ogen zien wat een geweldige prestatie het is het dier weer vertrouwd te maken met zijn natuurlijke habitat' legt ze uit. 'Ik voel me heel bevoorrecht dit van nabij te hebben mogen meemaken. Azië als reiscontinent vind ik trouwens echt geweldig! De bevolking is heel vriendelijk en betrokken en ik ben dol op het lokale eten.' 'Mijn eerste kennismaking met een onvervalste 'Indian Curry' was tijdens mijn stage in Maleisië. Op een lokale markt ben ik zomaar ergens bij een kraampje op zo'n plastic stoeltje neergeploft. Het gerecht werd geserveerd op een echt bananenblad en je eet het met je handen. 

'Tijdens diezelfde stage heb ik in Maleisië een batikdoek gekocht die ik altijd meeneem op reis. Ze zijn supersnel droog en kunnen dus dienst doen als handdoek, als deken in een airconditioned bus en als kussentje in zo'n plakkerig plastic marktstoeltje. Eigenlijk overal waar je liever niet met je billen op wil plakken komt deze doek goed van pas!' vertelt Femke. 'Het design is heel vrolijk en kleurrijk, dat past wel bij mij. Bij ons thuis heb ik niet veel souvenirs verzameld maar ik vind het wel leuk om wat kleurrijke kussens op de bank te hebben. Textiel neem ik dan ook maar wat graag mee uit verre oorden. Op lange reizen ga ik er niet mee rond toeren hoor, dan is een mooi geweven polsbandje eigenlijk meer dan genoeg.'

'Wat is het eerste dat ik oppak als ik zo weer aan het werk ga? herhaalt Femke de vraag. 'Ik ben net terug van een geweldige inspectiereis door Zweeds Lapland, een nieuwe Talisman bestemming waar ik als specialist mee aan de slag mag gaan. Mijn verhalen optekenen in de Talisman travelogue, heeft nu prioriteit. Met in mijn ene hand een muffin, die net is rondgedeeld door een jarige collega.' zegt ze lachend. 'Reizigers probeer ik altijd enthousiast te maken om te durven doen. Wees niet bang voor het onbekende. Spontane ontmoetingen zijn vaak het leukste en een paar risico's horen erbij. Vergelijk het met het beklimmen van een berg. Vaak is het pad naar de top het eerste deel goed begaanbaar maar voor het beste uitzicht is het nemen van een paar risicovolle stappen onvermijdelijk. Durven wordt altijd beloond.'